Interne mobiliteit
In veel organisaties wordt interne mobiliteit besproken wanneer het ergens begint te knellen. Wanneer functies veranderen, wanneer mensen vastlopen in hun rol of wanneer het lastig wordt om vacatures in te vullen met externe instroom.
Er wordt dan gekeken naar wat er intern mogelijk is. Wie kan doorgroeien, wie zou kunnen overstappen, wie past misschien beter op een andere plek. Vaak met goede intenties, maar ook met twijfel, omdat het lastig is om vooraf te overzien wat een verschuiving elders losmaakt.
Dat voelt logisch.
Maar het voelt ook kwetsbaar, omdat elke beweging gevolgen heeft die niet altijd zichtbaar zijn.
In de praktijk betekent dit dat interne mobiliteit vaak incidenteel wordt ingezet. Als oplossing voor een concreet probleem en niet als onderdeel van bredere besluitvorming over functies en teams.
Mensen bewegen op basis van gesprekken, inschattingen en kansen die zich aandienen. Wat iemand kan, waar iemand energie van krijgt en welke gevolgen een overstap heeft voor andere teams, wordt zelden in samenhang bekeken. Gewoon omdat het overzicht simpelweg ntbreekt om ze vooraf te wegen.
Daardoor wordt interne mobiliteit vaak bepaald door de omstandigheden van het moment en niet door een vooraf doordachte aanpak.
Wanneer beweging losraakt van overzicht
Wat dan zichtbaar wordt, is een herkenbaar patroon. Interne mobiliteit ontstaat vaak daar waar de druk het hoogst is, terwijl op andere plekken beweging logischer zou zijn.
Mensen groeien door omdat ze het aankunnen, niet omdat het past in het geheel. Teams leveren mensen af zonder goed zicht op wat zij zelf verliezen. En gesprekken over ontwikkeling blijven losstaan van gesprekken over capaciteit en continuïteit.
Het gevolg is dat mobiliteit wel plaatsvindt, maar zelden als bewuste keuze in samenhang.
Wat nodig is
Wanneer interne mobiliteit onderdeel wil zijn van bewuste keuzes, moet zichtbaar zijn wat een verschuiving van mensen betekent voor mensen, functies, teams en verantwoordelijkheden.
Dat vraagt om inzicht in welke competenties in functies worden gevraagd, hoe die competenties aanwezig zijn bij de mensen die het werk uitvoeren en wat er verandert wanneer iemand van rol of team wisselt.
Zonder dat inzicht blijft een overstap vooral een oplossing op één plek, terwijl de gevolgen voor andere teams en functies pas later zichtbaar worden.
Wat dit betekent voor besluitvorming
Interne mobiliteit raakt zelden één functie of één team. Elke beweging verandert de verdeling van ervaring, competenties en verantwoordelijkheden binnen de organisatie.
Wanneer die samenhang vooraf niet zichtbaar is, blijven mobiliteitsbesluiten afhankelijk van omstandigheden, gesprekken en kansen die zich aandienen. De gevolgen worden pas duidelijk nadat de verschuiving al heeft plaatsgevonden.
Wie interne mobiliteit wil begrijpen als onderdeel van organisatiekeuzes, moet eerst zichtbaar maken hoe mensen, competenties en functies zich tot elkaar verhouden voordat een besluit wordt genomen.ng.
Wie dit scherp wil krijgen, moet eerst helder hebben wat er vóór besluitvorming ontbreekt.
→ Lees eerst wat er ontbreekt vóór besluitvorming
Wil je zien hoe organisaties hiermee werken in de praktijk?